Categorieën
Uncategorized ziekte en pijn

Het Wijze Lichaam: relatie tussen trauma, ziekte en pijn

Het gebruiken van de wijsheid van het lichaam is een relatief nieuwe tak aan de boom van het systemische werk. Franz Ruppert linkt bijvoorbeeld de overlevingsdelen uit zijn theorie aan de signalen die het (zieke) lichaam geeft. Dat geeft extra informatie over de opgelopen trauma’s en biedt daarmee een mogelijkheid om daaraan te werken. Pat Ogdens boek Sensorimotor Psychotherapy geeft theorie en oefeningen vanuit de psychotherapie. Dit ondersteunt de opstellingen. We zullen deze werkwijze zeker toe gaan passen in onze praktijk.

Categorieën
kracht Ruppert

Vrouwenkracht

In een opstelling met de zin van het verlangen door een deelneemster aan een opstellingenavond kwam het woord “kracht” in de opstelling. In het begin van de opstelling stonden “kracht”en “voelen” met de ruggen naar elkaar toe, waarbij “kracht” levendig was en wilde zingen en dansen. Toch was er geen contact tussen de twee, noch met de deelneemster. Toen ook het woord “eigen” in de vorm van een kussentje werd opgesteld veranderde alles. “Kracht” maakte via het kussentje wel contact. De reden die ze opgaf was dat nu het vrouwelijke aanwezig was.

Het eindbeeld: deelneemster, “kracht” en “voelen” kijken elkaar aan en de deelneemster ervaart rust en helderheid.

Dit toont weer eens dat we soms een voorstelling hebben bij een woord of begrip, maar dat in een opstelling een hele andere, diepere betekenis naar voren kan komen.

Categorieën
Ruppert Selbstbegebnung

Ruppert’s Selbstbegegnung

Tijdens een weekend met Franz Ruppert krijg je naast een aantal geweldige opstellingen ook uitleg over zijn nieuwste ontwikkelingen. Wat dit keer in Neuss opviel was  dat hij niet alleen niet meer wil spreken over familieopstellingen, maar zelfs helemaal niet meer over opstellingen. Hij noemt zijn nieuwe “Arbeit” nu Selbstbegegung. En dat is goed gekozen: in de opstellingen gaat het uiteindelijk telkens om de ontmoeting met het eigen “ik”, of dat nu gezond is of (nog) niet. Nu alleen nog op zoek naar een goede vertaling: zelfontmoeting of ik-ontmoeting misschien? Wat vind jij?

Categorieën
Ruppert

Daderintroject

Een wat lastig te begrijpen onderdeel van de theorie van Franz Ruppert is het daderintroject. Dit kwam echter onlangs op een heldere manier in een opstelling naar boven.
De vraagsteller was een man. In de opstelling verscheen een rij van de vrouwen in zijn familie: overgrootmoeder, oma, moeder, zus, dochter van de zus, kleindochter van de zus. Achteraan in deze rij bleek incest voorgekomen te zijn. Het slachtofferschap dat bijvoorbeeld zichtbaar werd in herhaalde ontucht, werd doorgegeven van moeder op dochter. Daarnaast bleek er echter een verwantschap van de vraagsteller te zijn met de dader (de man van de overgrootmoeder). Het daderschap was doorgegeven van moeder op dochter en uiteindelijk dus op een zoon. Deze zoon voelde zich daardoor dader tegenover vrouwen. Dit daderschap had grote gevolgen voor zijn omgang met vrouwen, omdat het schuldgevoel en de angst “opnieuw” dader te worden op verschillende gebieden in zijn relaties voelbaar bleef. Met name gaf dit sterke psychische remmingen op seksueel gebied, en bij het beleven van zijn mannelijkheid in het algemeen.
Naast het opstellen van vaderrijen om de mannelijkheid beter te kunnen ervaren, kan het dus ook goed zijn de invloeden vanuit de moederrij te onderzoeken. Goed om in het vervolg op te letten!

Categorieën
Opstelingen van de Liefde Ruppert

Seminar Franz Ruppert 2014

Vorig jaar heeft het deelnemen aan het seminar van Franz Ruppert ons veel nieuwe inzichten gegeven in de methode van het opstellen van het verlangen. We waren dus zeer benieuwd wat er dit jaar zou gebeuren.

Meteen aan het begin hoorden we over de nieuwe methode die Ruppert pas sinds een paar maanden uitprobeert: het opstellen van elementen die in de formulering van het verlangen worden genoemd. Bij een verlangen als “Mijn verlangen is om te weten hoe het komt dat ik me verdrietig voel” zou dan als eerste de client met zijn verlangen worden opgesteld, net als in de oude methoden. Vervolgens komen er dan elementen uit de vraag bij, bijvoorbeeld “weten”, “verdriet”, “hoe komt het”. Met deze elementen zal de opstelling zich verder ontwikkelen. Om er achter te komen welke elementen overlevingsdelen zijn wordt als laatste het “ik” ingebracht. Elementen die van het “ik” afleiden zijn overlevingsdelen, de andere delen zijn gezond en helpen tot een sterker “ik” te komen. Vaak zijn de afleidende elementen overlevingsdelen die staan voor ouders, of andere mensen die veel invloed hebben op de client.

Een mooie toevoeging aan de methode dus, die nog meer helderheid en inzicht verschaft in het trauma van de client en de weg om uit dit trauma te komen.

Categorieën
binding Ruppert

abstractie representeren

Het komt bij opstellingen regelmatig voor dat je geen persoon representeert, maar een abstract begrip. Dat kan  bij voorbeeld “geluk” zijn, of “tijd”, of “een last”. Onlangs mocht ik in een opstelling die Selma begeleidde “een blokkade” representeren. Ik stond meteen tussen de vraagsteller en het verlangen, daarmee letterlijk voorkomend dat de vraagsteller contact met het verlangen zou maken. Naar de vraagsteller voelde ik me groot en overweldigend sterk, maar toen ik voorzichtig naar het verlangen keek voelde ik me kleiner worden en veranderde ik van groot en overweldigend sterk naar klein en overweldigend verdrietig. Daarop volgde een proces waarin de vraagsteller langzaamaan contact kon maken met haar verdriet, tot het niet meer overweldigend was, maar er ook een mooie onderlaag van doorgegeven liefde vanuit de voorouders tevoorschijn kwam. De vraagsteller kon daarop mooi contact maken met haar verlangen en de opstelling eindigde met een prachtige stilte.

Het hoeft dus lang niet altijd zo te zijn dat uit een opstelling heel precies duidelijk wordt wat zo’n abstractie voorstelt. Het kan genoeg zijn om het bijbehorende gevoel naar boven te halen.

Categorieën
Ruppert

Opstellen van het Verlangen

Tijdens de intervisiebijeenkomsten van een deel van de groep die in 2013 de opleiding van “De Verheldering” heeft gevolgd is er regelmatig ruimte om met andere vormen te experimenteren. Onlangs hebben we in het kader van de opstellingen met het Verlangen van Ruppert een blinde opstelling van trauma- overlevings- en gezond deel gedaan. De representanten wisten dus niet van zichzelf of van elkaar welk deel ze waren, en de begeleider van de opstelling ook niet. Als kijker leek het duidelijk wie het gezonde deel was: duidelijk aanwezig, positief ingesteld. Het traumadeel was ook gemakkelijk herkenbaar: in elkaar gezakt op de vloer. Het derde deel leek een beetje afwezig en ongeïnteresseerd: overlevingsdeel?

Naarmate de opstelling vorderde bleek het in eerste instantie zo mooi ogende deel echter helemaal niet gezond: het eiste steeds meer aandacht op, begon te dreinen en zelfs te dreigen wat er wel niet zou  gebeuren als het te weinig aandacht zou krijgen. De vraagsteller werd hier aanvankelijk helemaal door in beslag genomen, tot op een gegeven moment doordrong dat dit helemaal niet zo’n mooi en gezond deel was. Toen dat helderder werd ontstond er een innerlijke worsteling om dit overlevingsdeel los te laten en contact te gaan maken met het gezonde deel, dat er in eerste instantie niet zo aantrekkelijk uitzag. Daarna kon er ook een beter zicht ontstaan op het traumadeel.

De hechting aan het overlevingsdeel was zo sterk dat er bij de nabespreking discussie ontstond of het wel goed is deze delen helemaal achter je te laten, of dat je er toch altijd een deel van mee moet nemen, de mooie kanten moet blijven zien etc.

Kortom een geslaagd experiment, dat de kracht van een overlevingsdeel en de moeite die het kost dit los te laten mooi illustreerde.

Last updated by at .

Contact Form Powered By : XYZScripts.com